Call of Duty: World at War

 

Call of duty:Modern Warfare که سال پیش منتشر شد چیزی بیش از یک بازی بود.اولین کاری که این بازی انجام داد این بود که سری call of duty را از زیر سایه ی جنگ جهانی دوم در آورد و آن را تقریباٌ به 60 سال بعد برد.نتیجه ی نهایی،بازی ای بود که از جدیدترین تجهیزات امروزی بهره می برد و میدان های نبرد فراموش نشدنی ای را برای شما به ارمغان می آورد.از آن به بعد یک سوال بزرگ در ذهن بازیبازها شکل گرفت.با پنجمین شماره ی COD چه کار خواهند کرد؟حالا به این سوال پاسخ داده شده:بازگشت به جنگ جهانی دوم.اما به جای اینکه این اقدام یک گام رو به عقب باشد،COD:World at War در حال تبدیل شدن به یک اثر منحصر به فرد در این ژانر تاریخی است.شرکت Treyarch سازنده ی بازی بر این باور است که هنوز ناگفته های زیادی از جنگ جهانی دوم باقی مانده و سعی دارد با الهام از Modern Warfare و استفاده از تکنیک های جدید و فضاهای مناسب بازی اثر به یاد ماندنی ای را خلق کند.

مهمترین و واضح ترین الهامی که از Modern Warfare در World at War شده است فرم بالغ و گاهی اوقات بی رحم روایت داستان است.چیزی که در 3 شماره ی اول بازی دیده نمی شد.World at War در حالی آغاز می شود که کارکتر شما در یک آلونک در ساحل Makin Atoll حبس شده است.یک افسر ژاپنی در برابر شما ایستاده و خواستار اطلاعاتی از یک تفنگدار دریایی زخمی عضو گروه شماست.سپس او سیگار روشنش را روی صورت این سرباز زخمی خاموش کرده و با استفاده از یک چاقو پایان خونینی به دردهای او می دهد.اما قبل از اینکه شما هم با یک چنین تقدیری رو به رو شوید نیروهای کمکی از راه می رسند و شما را فراری می دهند.در حالیکه pistol ای در دست دارید آماده هستید که اولین مرحله ی World at War را آغاز کنید.

بعد از دقایق ابتدایی نبرد در ساحل Makin که جلوه های بصری جالبی از آلونک های در حال انفجار و آب اقیانوس که نور مهتاب بر آن افتاده را به شما ارائه می کند جوخه ی تفنگداران دریایی راهش را به جنگل اطراف باز می کند.این جاست که شباهت های World at War به شماره های قبلی COD رو به کاهش می گذارد. یکی از بزرگترین مناطق تمرکز Treyarch به تصویر کشیدن ژاپنی های سلطنتی به عنوان سربازهایی بسیار متفاوت نسبت به آلمان ها(که تا مدت زمان زیادی تنها دشمنان موجود در سری بودند) است.علاوه بر تغییرات واضح در ظاهر و زبان،Treyarch تاکتیک های بسیار متفاوتی را برای آنها در مبارزه با شما طراحی کرده است.تحت دستورالمعل Bushido،ژاپنی ها بیشتر با تمرکز بر حملات پارتیزانی می جنگند.اولین مثال برای این مورد زمانی است که گروه شما در حال عبور از یک جنگل تاریک و گذشتن از تعداد زیادی جسد است.اما در واقع ژاپنی ها فقط تظاهر به مردن کرده اند؛آنها سریعاٌ بلند می شوند و از پشت به جوخه ی شما حمله می کنند.یک مثال دیگر از این استایل تاکتیکی در اولین مرحله ی بازی دیده می شود.در این جا دورزن های ژاپنی عمداٌ یکی از سربازان جوخه ی شما را مجروح می کنند و هنگامی که سایر سربازان برای کمک به او می آیند از حواس پرتی آنها نهایت استفاده را می برند و آنها را یکی یکی از پا در می آورند.
از جمله تجهیزاتی که در مبارزه علیه حملات پارتیزانی به کمک شما خواهد آمد تجهیزات مبتنی بر آتش هستند.سربازان دشمن عمدتاٌ در علف ها و نیزارهای بلند و شاخ و برگ انبوه درختان پنهان می شوند،حتی می توانند از درختان بالا بروند و یک دید مناسب برای دورزنی برای خود فراهم کنند.در مرحله ی دوم ،تفنگداران دریایی ارتش آمریکا در زمینی بازتر پیشروی می کنند و این بار در روز.اما علیرغم باز بودن فضا،چمن بلند و درختان خرما در برخی از نقاط به صورت نقطه به نقطه مشاهده می شود.هنگامی که اعضای جوخه ی شما قصد عبور از این مناطق بالقوه خطرناک را دارند شما به یک آتش انداز نیاز دارید تا به وسیله ی آن سبزه زار پیش روی خود را با آتش مشتعل تخریب کنید.گاهی اوقات ممکن است کسی در لا به لای آنها حضور نداشته باشد اما گاهی اوقات خواهید دید که دشمنان جزغاله شده از چمنزار به بیرون می پرند.یکی از نکات جالب در بازی این است که اگر چنانچه دشمنی در درختی اختفا کرده باشد و شما آن درخت را به رگبار ببندید خواهید دید که دشمن مذکور از شاخه ها می افتد و از طنابی که پیش تر به عنوان محافظ به قوزک پایش بسته بود آویزان می شود.